Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012

Όταν το ποτό σε πίνει αντί να το πίνεις

   Στην στάση του λεωφορείου η  ευδιάθετη παρέα δεν υπολόγιζε ούτε το κρύο, ούτε την βροχή. Αυτοί περνούσανε καλά. Είχαν βάλει κάτω τα εφόδια τους(4 μπίρες και ένα κρασί) , πίνανε και μιλούσανε δυνατά και  όλος ο κόσμος ήταν δικός τους. Δέκα η ώρα το πρωί στην Avenue de Maine, Montparnasse... Λίγο πιο πέρα ένας ρακένδυτος είχε χάσει τον προσανατολισμό του, ήταν χαμένος μέσα στα άδυτα του μεθυσμένου μυαλού του. Και όπου νάνε θα έπεφτε κάτω. Παραπέρα, στο νεκροταφείο του Montparnasse  διεξάγονταν κυνηγητό, ανάμεσα σε δύο αλκοολικούς. Ποιός  θα αρπάξει την  σακούλα με λίγα πράγματα κοντά στο κάδο σκουπιδιών. Φωνές, μουγκρητά και σπρωξιές.
Όταν το ποτό σε πίνει αντί να το πίνεις  και ορίζει τα πάντα στην ζωή και στο μυαλό σου είναι πλέον αργά. Καταστρέφει την ζωή σου και των οικείων σου. Στο ποτό αναζητείς αυτά που δεν βρίσκεις στην κανονική ζωή. Γαλήνη, συντροφικότητα και αισθήματα ευφορίας. Πόσοι μπορούν να τιθασεύσουν την αφόρητη και μόνιμη τους ανάγκη για αλκοόλ; Το πρόβλημα του εθισμού στο αλκοόλ το συναντάς σε πολλά μέρη του κόσμου. Στην Στοκχόλμη η Αστυνομία ΄΄ μαζεύει ΄΄ τους νέους το σαββατοκύριακο για να μην ξεχαστούν έξω και πεθάνουν από το κρύο και την παγωνιά. Στην εφημερία του Luton, φτάνουν τα μισολιπόθυμα κορίτσια, με τα ξεβαμμένα κραγιόν. Νέα και όμορφα κορίτσια, τύφλα στο μεθύσι, ανίκανα να αρθρώσουν λόγο. Οι ντροπιασμένοι γονείς έρχονται, πρωινές ώρες για να τα πάρουν. Οι παρέες  των μεθυσμένων, στο Sydney  στήνουν καρτέρι έξω από τις κάβες ποτών, από τις οχτώ  η ώρα το πρωί. ενώ αυτές ανοίγουν μετά τις δέκα. Στην Ελλάδα όχι ακόμα !
Είναι  ψυχιατρική πάθηση με σημαντικές παθολογικές και ψυχολογικές επιπτώσεις  στον ασθενή που χρήζει ειδικής θεραπείας και παρακολούθησης. Δεν φτάνει η καλή πρόθεση του ασθενούς και η συμπαράσταση των συγγενών. Η ασθένεια διαστρεβλώνει τόσο την λογική όσο και την κριτική ικανότητα και χαρακτηρίζεται από την συναισθηματική απομόνωση και αποξένωσης του ασθενούς. Δεν ελέγχει τα συναισθήματα, την οργή, τη χαρά, τη λύπη και τις ενοχές του. Η μόνιμη κατανάλωση οινοπνεύματος εξαρτάται κατά ένα μεγάλο μέρος από κοινωνικούς, θρησκευτικούς, και ψυχολογικούς παράγοντες, αν και τα γενετικά χαρακτηριστικά  επίσης συμβάλουν. Οι συνήθειες, οι παραδόσεις, η διάθεση και το σχετικό κόστος παίζουν σημαντικό ρόλο στην κατάχρηση αλκοόλ και την ευαισθησία - γενετική και όχι μόνο - των αλκοολικών. Άνθρωποι που πάσχουν από κατάθλιψη βρίσκουν συχνά  καταφύγιο στο αλκοόλ. Δηλώσεις τύπου :δεν πίνω ποτέ στη δουλειά μου, δεν πίνω ποτέ στο σπίτι μου, μπροστά στα παιδιά μου, δεν μου αρέσει η γεύση του ποτού ή δεν πίνω ποτέ με άλλους κρύβουν την εξάρτηση. Η μόνιμη κατανάλωση(πότες του σαββατοκύριακου στην Ελλάδα, πότες καθημερινοί στην Γαλλία και στις ΗΠΑ )οδηγεί  στον εθισμό. Στον πραγματικό κόστος της ασθένειας συμπεριλαμβάνεται το στράγγισμα του οικογενειακού εισοδήματος αλλά και πόσο στοιχίζουν ,στο κράτος και στις επιχειρήσεις ,οι αναρρωτικές άδειες. Κάθε χρόνο στην βιομηχανία των Η.Π.Α., περίπου ένα δισεκατομμύριο δολάρια και στην  Βρετανία περίπου το ποσό των 40 εκατομμυρίων λιρών, από τα οποία τα 20 πληρώνονται σε αναρρωτικές άδειες. Στην Ελλάδα πόσο;

της Ευγενίας Ηλιοπούλου

protagon.gr